تبلیغات
آریایی - ارتش هخامنشیان
آریایی
گفتار نیک-پندار نیک-کردار نیک
نوشته شده در تاریخ شنبه 21 اسفند 1389 توسط mohsen | نظرات ()

غیر از ده هزار نفری که به عنوان لشگر جاویدان می بایست مسلح و حاضر خدمت باشند و به جز ساخلوهای ولایات، باقی قسمت ها چریکی بودند.یعنی در مرکز و ولایات در موقع لزوم از اهالی عده ی لازم می گرفتند و این عده که بعضی اوقات به صدها هزار نفر می رسید ورزش نکردن و مشق ندیده با زبانها و عادات و مذاهب مختلفه در جایی جمع میشدند و رابطه ی معنوی با هم نداشتند.این است که می بینیم در این زمان ، قشون ایران قادر به اجرای نقشه های جنگی یا عقب نشینی منظمی نیست  و همین که حمله ی سختی از طرف دشمن میشود اگر قسمتی از لشگر،خود را باخت تمام قسمت ها را به هزیمت گذارده،کشته یا متفرق میشوند.

یکی از جهات عدم بهره مندی ایران در جنگ های یونان این بود که اسلحه ی دفاعی سپاهیان محکم نبود.راست است که اسلحه ی سپاهیان جاویدان خوب بود،ولی این سپاه در قلب لشگر جا می گرفت و اگر در موقع حمله در صفوف دشمن داخل میشد جناهین که اسلحه ی خوب نداشتند نمی توانستند به همان اندازه پیش بروند و در نتیجه این سپاه هم مجبور به عقب نشینی می شد.

در امور دریا نوردی ایرانی ها در موقع لزوم از فینیقی ها و یونانی های آسیای سغیر و جزیره ی قبرس استفاده می کردند و خبری نیز هست که ایرانی ها دریا نوردان بدی نبودند.

خلاصه باید گفت دولت هخامنشی امنیت کشور وسیع ایران را حفظ می کرد و ظلم و تعدی زیادی هم به مردم نمیشد،بخصوص در زمان کوروش بزرگ و داریوش بزرگ از این جهت مردم میتوانستند به زراعت و کسب و تجارت با فراغت خیال بپردازند.مردمان غیر ایرانی هم ازاین امنیت بهره مند میشدند و اشخاص غنی وبا ثروت در کشور ایران و تابع ایران کم نبودند.




طبقه بندی: دودمان هخامنشیان ایرانزمین، 
برچسب ها: ارتش هخامنشیان،